Θέμα αλλαγής στόχων του 20-20-20 θέτει η ΕΒΙΚΕΝ

Πολυμέτωπη επίθεση εξαπέλυσε χθες στο συνέδριο Investing in Energy 2014 ο εκπρόσωπος της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών (ΕΒΙΚΕΝ) κ. Αντώνης Κοντολέων, για το γεγονός ότι δεν εφαρμόζονται τα μέτρα στήριξης της βιομηχανίας που κατά καιρούς έχουν συζητηθεί από τις πολιτικές ηγεσίες, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο κ. Κοντολέων ζήτησε ευθέως να επανεξεταστεί ο στόχος του 20-20-20 που έχει αναλάβει η χώρα λόγω αλλαγής των συνθηκών.

Σύμφωνα με τον κ. Κοντολέων, εάν το κόστος ενέργειας μειωθεί στο επίπεδο των Ευρωπαίων ανταγωνιστών μας, η Ελληνική βιομηχανία μπορεί να αποτελέσει την ατμομηχανή της ανάπτυξης, καθώς θα ξεκινήσουν άμεσα σταματημένες γραμμές παραγωγής

και βιομηχανικές μονάδες, θα αυξηθούν οι εξαγωγές, θα αναστραφεί το αρνητικό κλίμα και θα δημιουργηθούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, θα στηριχθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και θα αυξηθούν τα έσοδα για το δημόσιο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΒΙΚΕΝ τo κόστος ενέργειας για την Ελληνική βιομηχανία είναι 30-40% υψηλότερο από το κόστος των Ευρωπαίων ανταγωνιστών. «Παρόλα αυτά, δεν εφαρμόζονται τα μέτρα στήριξης της βιομηχανίας με  κόστος που δεν υπερβαίνει τα € 100 εκ ευρώ όταν μόνο το επιπλέον κόστος στήριξης των μονάδων φυσικού αερίου είναι € 120 εκ, το κόστος  μείωσης της λιγνιτικής παραγωγής το 2013 είναι € 200 εκ, μόνο το κόστος της φούσκας των φωτοβολταϊκών είναι 1,6 δισ. και η κρατική ΔΕΠΑ έχει υπερκέρδη» ανέφερε ο κ. Κοντολέων.

Όπως εξήγησε ο εκπρόσωπος των βιομηχανικών καταναλωτών, στους κλάδους εντάσεως ενέργειας το κόστος ενέργειας φτάνει και το 50% του κόστους της παραγωγικής διαδικασίας και  ξεπερνά το  εργατικό κόστος. Αποτελεί κύριο παράγοντα ανταγωνιστικότητας σε διεθνές επίπεδο μιας και διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα. Η ελληνική βιομηχανία δέχεται σήμερα τεράστιες πιέσεις και έχει φτάσει στα όριά της. Απαξιώνονται επενδύσεις δισεκατομμυρίων σε βασικό εξοπλισμό, αλλά και σε εκσυγχρονισμό βελτιστοποίησης της παραγωγής.

Αντίθετα, οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παίρνουν συνεχώς νέα μέτρα που μειώνουν το κόστος Ενέργειας για τη βιομηχανία των χωρών τους πλέον αυτών που ίσχυαν (όπως διακοψιμότητα, διμερή συμβόλαια κ.α.). Δεν είναι τυχαίο ότι η ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής βιομηχανίας είναι στην ατζέντα της συνάντησης κορυφής το Μάρτιο  στο πλαίσιο επίτευξης το 2020 του στόχου 20%.

Το κόστος των ΑΠΕ

Τα βέλη του εκπροσώπου της ΕΒΙΚΕΝ στόχευσαν ιδιαίτερα το υψηλό κόστος στήριξης των Ανανεώσιμων   Πηγών. Σύμφωνα με όσα είπε ο κ. Κοντολέων, το εγγυημένο έσοδο των παραγωγών ΑΠΕ προβλέπεται να φθάσει τα € 2 δισ. το 2014.  Το μέσο κόστος ηλεκτρικής Ενέργειας από ΑΠΕ φτάνει τα 214 €/ΜWh, χωρίς το κόστος αντιστάθμισης των διακυμάνσεων της εγχεόμενης ενέργειας. Η αύξηση παραγωγής των ΑΠΕ το 2014 οδήγησε στη μείωση της λιγνιτικής παραγωγής και στην αύξηση του κόστους της χονδρεμπορικής κατά τουλάχιστον € 200 εκ.

Σύμφωνα με την ΕΒΙΚΕΝ πρέπει  να υπάρξει επανεξέταση του στόχου 20-20-20 λαμβάνοντας υπόψη τις σημερινές συνθήκες. «Μόνο ΑΠΕ με δυνατότητα αποθήκευσης της παραγόμενης ενέργειας π.χ με έργα αντλησιοταμίευσης  δεν θα αυξήσουν το κόστος», υπογράμμισε ο κ. Κοντολέων.

Βιομηχανικά τιμολόγια

Όσον αφορά την τιμολόγηση του βιομηχανικού ρεύματος, σύμφωνα με την ΕΒΙΚΕΝ, οι βιομηχανίες με συνεχή σταθερή 24ωρη λειτουργία ή με λειτουργία στη ζώνη ελαχίστου φορτίου (νύχτα – Σ/Κ) αποτελούν φορτίο βάσης και πρέπει να τιμολογούνται με το κόστος των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής βάσης συνεχούς λειτουργίας.

Οι πολύ υψηλές ρυθμιστικές χρεώσεις € 800 εκ - 1,6 δισ ΕΤΜΕΑΡ, € 1δισ. ΥΚΩ αυξάνουν το ρίσκο ανάκτησης του πραγματικού κόστους από τη Χαμηλή Τάση με αποτέλεσμα πολύ χαμηλά τιμολόγια στη χαμηλή τάση και Υψηλά βιομηχανικά τιμολόγια.